Ana Sayfa  |  Yardım  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Forum Ana Sayfası  »  Kültür-Sanat haberleri
 »  O hep 19 yaşında bir komünist...

Yeni Başlık  Cevap Yaz
O hep 19 yaşında bir komünist...           (gösterim sayısı: 915)
Yazan Konu içeriği

boşluk

melnur
[Gelenek]
Forum Yöneticisi

Varsayılan Kullanıcı Resmi

Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 6.099
Şehir: İstanbul
Durum: Forumda Değil

E-Posta Gönder
Özel ileti Gönder

Konu Tarihi: 03.06.2017- 14:22
Alıntı yaparak cevapla  


O hep 19 yaşında bir komünist: 54 yıl sonra da çağırmayı sürdürüyor, sürdürecek...

3 Haziran 1963'te fiziksel varlığıyla aramızdan ayrılsa da, o hep 19 yaşında... 19 yaşındayken Doğu Halkları Emekçileri Komünist Üniversitesi’nde siyasal bilimler öğrencisi oluşunu şöyle anlatıyor: “Benim ilk çocuğum, ilk hocam, ilk yoldaşım / 19 yaşım / Sana anam gibi hürmet ediyorum / edeceğim/ Senin ilk arşınladığın yoldan gidiyorum / gideceğim..."

Resim Ekleme

Komünist şair Nâzım Hikmet, tam 54 yıl önce bugün, 3 Haziran 1963'te aramızdan ayrıldı. Komünist şair Nâzım Hikmet bugün, 3 Haziran 2017'de hâlâ aramızda ve çağrısını sürdürüyor.

Nâzım Hikmet, yobazın karanlığına karşı kurşun eritmeye çağırıyor. Türkiye’de emek ve insanlık değerleri ne zaman dirense ve ne zaman yükselse Nâzım Hikmet oradadır. Çünkü olağanüstü eserlerin usta yaratıcısı Nâzım bir komünisttir.

Ne mutlu ki, bu dünyadan göçeli 54 yıl geçtikten sonra, boyun eğmeyen insanlık Nâzım Hikmet’in aydınlığa çağıran elini hissediyor.

Asaf Güven Aksel, yıllar önce yine bu köşede yayınladığı "Hep 19 yaşında bir şair" başlıklı yazısında şunları söylüyordu:

Dedesinden Nâzım’ı, babasından Hikmet’i alır 1902’de Selanik’te doğan bebek. İstibdattan bunalan baba, dışişleri memurluğundan istifa edip Halep’e göçürdüğünde aileyi, daha kundakta. Halep’te vali bir dede, ama “hürriyetçi”, sürgünden sürgüne gidip duruyor. Diyarbakır. Ne yapsalar geçim derdi karşılarında. İstanbul’un Kadıköy’ü. Küçük Nâzım’ın kafasında camdan teyyareler, sarı defterinde şiirler, ellerinde resim boyaları. Ve Nişantaşı Sultanisi’nden her yıl “aferin varakası”. 11 yaşında yazdığı ilk şiiri “Feryâd-ı Vatan” olan bir çocuk. Birinci Dünya Savaşı. Dayısının, Çanakkale’de İngiliz emperyalizmince öldürüldüğünün bilincine varışla şekillenen şiirler…

1920. İstanbul işgal altında. Umut Anadolu’da. Bir veda şiiri bırakıyor babasına: “Git bugün o ıssız yollarda ağla / Dört yıldır her yerde can verirken ilk / Bak bugün mukaddes duygularınla / Sana sus derlerken… Haykır!.. ey gençlik.” Kuvvayı Milliye’ye silah ve cephane kaçıran bir örgüt eliyle İnebolu. Farklı bir dünyayla tanışma. 1921’de Bolu Sultanisi kısmı iptidai muallimi. Şeyhler, ağalar, mollalar. “Bu kara kuvvetin kara elleri / Böyle sarılırken boğazımıza / Gönüllerimizde bir o hırsıza / Hâlâ veriyoruz kutsî bir yeri.” Sevilen öğretmen, sürekli izlenen bir çıban başıdır artık. Şiir, tarih, felsefe. Adını ilk kez duyduğu Mustafa Suphi’lerin katledildiği haberi. Kafasında uyanan sorular. Bulduğu yanıtlar. Göğsünde 15 yara, kalbi çarparak Rusya yolunda.

Doğu Halkları Emekçileri Komünist Üniversitesi’nde (KUTV) siyasal bilimler öğrencisi. 19 yaşında… “Benim ilk çocuğum, ilk hocam, ilk yoldaşım / 19 yaşım / Sana anam gibi hürmet ediyorum / edeceğim/ Senin ilk arşınladığın yoldan gidiyorum / gideceğim / Benim ilk çocuğum, ilk hocam, ilk yoldaşım / 19 yaşım… /… / Köpüklü şahlanışların dönüm yeri.. / Dünyanın altıda biri / kan içinde doğuran ana.. / İstasyondan istasyona / yalınayak / tankları kovalayarak / açlıkla yarış... / Şarkıların boyu kilometre / ölümün boyu bir karış... / Kafkas / güneş / Sibirya / kar / Seslenebildiğiniz kadar ses- / -lenin / 24 saatte 24 saat Lenin / 24 saat Marks / 24 saat Engels / Yüz dirhem kara ekmek, / 20 ton kitap / ve 20 dakika şey! /...”

Sonrasında, hep 19 yaşında. Lenin’in ölüsü başında nöbetçiyken, yıl daha 1924’ken, “Kalbe bir bıçak gibi giren hâtıraların / dilsiz olduklarını anlıyorum / Kar yağıyor / ve ben hatırlıyorum” diyecek kadar büyümüş, çok şeyler yaşamış bir genç adam. “Köpüklü şahlanışların dönüm yeri” demesi, bundandı…

1925. Memleketinde. 19 yaşının namusunu korumaktan, boynunda 15 yıl zindan hükmü asılı, kaçak. Mühürdar açıklarında bir taka, içinde tayfa giysili Nâzım. “Burjuvanın tokadına yüzümü uzatamam!” 25 kilometreden pırıl pırıl Moskova.

1928. Genel af. Yeniden memleketi, memleketinin “pasaportsuz yurtdışına çıkış”çıklık bir hapishanesi.

Sonra, 1929 gelir, o 19 yaşındayken. “835 Satır” yayınlanır. Edebiyat, şiir, siyaset bu andan itibaren eskisi gibi olamayacaktır. Nâzım’ın şiiri, ülkeyi kuşatır. Hele o türkü! O toprak çanaklarda güneşi içenlerin türküsü! Topraktan, ateşten, sudan, demirden doğanların…Ölülerinin matemini tutmaya vakti olmayanların… “Güneşi zaptedeceğiz”… Hemen arkasından, KUTV’dan arkadaşı, Çinli devrimci, Si-Ya-U’nun anısına yazdığı destanın kitaplaşması: Jokond ile Sİ-YA-U. Bundan böyle, Türkiye, dünya şiirine en kıymetli evladını armağan etmiştir. Hiçbir ülkede şiir tarihi çalışmaları, onun adı geçmeden yazılamayacaktır.

19 yaşındadır Nâzım, artık tepeden tırnağa bir kavga olarak geçen ömrü boyunca. Şiirler yazacak, oyunlar, makaleler, senaryolar yazacak, putları devirecek, dışarıdan çok içeride kalacak, hep ama hep halkın safında olmanın gençliğini yaşayacaktır.

Kellesini kurtarıp nida ve sual işaretlerinden, bir büyük kavgada açık ve endişesiz girmiştir safına. TKP’si vardır! Oğlunu bile emanet edeceği partisi! Topraktan öğrenip kitapsız bilen köylüsü vardır! Karabük’te çelik döken, Bursa’da havlu dokuyan işçisi vardır! Dünyanın dört bir yanında, aynı ekmek, aynı hürriyet için dövüştüğü, yüzünü görmediği dostları vardır. Madrid kapısında onun için dikilen, kar altındaki nöbetçiye yün çorapla karşılık verecektir. Dünyanın dört bir yanında düşmanları! Gizenga’yı öldüreceklerdir, Taranta Babu’yu! Sermayenin, emperyalizmin kanına susamışlığını ilan eder! Ülkesi vardır, canından çok sevdiği! Ülkeleri vardır, ülkesinin yarınını bugünden yaşayan vatandaşlarından olduğu! Aşkları vardır aşkları! Yegân yegân insanlık beyanıdır!

Böyle bir saf tutuşun şiiriyle büyüdükçe büyüyen bir Nâzım Hikmet’in hep 19 yaşında kalmışlık muammasını açıklar belki de, taşların, denizin, insanın gözündeki kederi, ansızın sevinmeyi, yağmuru, hapiste yatmayı, ulaşılmazları, hasretleri sevmesine şükreden dizeleri.

Tarihleri sıralayabilir, yolculuklarını, yazdıklarını, mapusluklarını, sevdalarını kronolojiye dökebilirsiniz. Sonuç, 19 yaşında bir komünistin kavgası, mutluluğun bedelini ödemekten yüksünmemesi, şiire vurulan damgadır.

3 Haziran 1963. 19 yaşında ölmüştür. Moskova’da. Yüreğinde bir memleket sızısı. “Moskova 19 yaşım, 60 yaşım, öğretmenim, yoldaşım” dediği yerde bile, bir sızı… Bahar yağmurlarının bile silemediği…


http://haber.sol.org.tr/kultur-sanat/o-hep-19-yasinda-bir-komunist-54-yil-sonra-da-cagirmayi-surduruyor-surdurecek-198600


Cvp:
Yazan Cevap içeriği

boşluk

melnur
[Gelenek]
Forum Yöneticisi

Varsayılan Kullanıcı Resmi

Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 6.099
Şehir: İstanbul
Durum: Forumda Değil

E-Posta Gönder
Özel ileti Gönder

Cevap Tarihi: 04.06.2017- 05:26
Alıntı yaparak cevapla  


Resim Ekleme

Gelsene dedi bana.
Kalsana dedi bana
Gülsene dedi bana
Ölsene dedi bana

Geldim
Kaldım
Güldüm
Öldüm.


Cvp:
Yazan Cevap içeriği

boşluk

melnur
[Gelenek]
Forum Yöneticisi

Varsayılan Kullanıcı Resmi

Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 6.099
Şehir: İstanbul
Durum: Forumda Değil

E-Posta Gönder
Özel ileti Gönder

Cevap Tarihi: 05.06.2017- 08:49
Alıntı yaparak cevapla  


Nâzım Hikmet’ten Haziran Direnişi’ne…-Kemal Okuyan

Türkiye’den bir Nâzım Hikmet çıktı. Memleketini seviyordu, çok seviyordu; komünistler memleketlerini severler. Ama soru açıktır: Türkiye’den bir Nâzım Hikmet çıkması normal midir?

Bereketli topraklardır ama bazen fena halde çoraktır memleket. İşgalde örneğin çoklukla kabulleniş hakimdir, milli mücadele Anadolu’ya serpiştirilmiş bir azınlığın iradesiyle, zorlamasıyla, uyandırmasıyla yola koyulmuştur. Gerçek budur ve kurtuluşun, onun kahramanlarının bu yüzden daha kıymetli olduğu bile söylenebilir.

Nâzım Hikmet’in destanı ise berekete işaret eder, kıyamaz memlekete, adı üzerinde destanlar böyle yazılır.

“Nâzım Hikmet memleket, memleket Nâzım Hikmet” deriz demesine de bu memleketten Nâzım Hikmet’in çıkmasına, Nâzım’ın anlattıklarından da bizim memleketin çıkmasına insanın bazen inanası gelmez.

Bazen…

“Türkiye işçi sınıfına selam” dediğinde de koca şair, gürül gürül gelen, ağırlığını hissettiren bir işçi sınıfı yoktur ortada. İşçi sınıfı ayağa kalkmadan, Nâzım onu dizeleriyle ayağa kaldırmıştır.

Ama Nâzım bir hayalci değildir, alabildiğine gerçektir, bu memlekette tutulması gereken noktayı tutmuş, buna değeni güzelleştirmiş, öfkeyle üstüne gidilmesi gerekeni bastırmıştır. “Bu siyasetin konusudur, bundan sanat çıkmaz” diyenleri hayal kırıklığına uğratacak denli estetiktir Nâzım’ın memlekete müdahalesi.

Nâzım memleketli midir, Nâzım’da anlatılan bizim memleket midir sorusu ancak bu şekilde yanıtlanabilir.

Nâzım bir açıdan bu memlekete ait değildir; zorbalık, çirkinlik, kötülük, adaletsizlik yaşamı boğduğu oranda…. Ama o aynı zamanda bütün bunlarla mücadele için gerekli silahları da memleketinden toplamıştır; insanın peşine düşmüştür, iyimserliğini koruyarak ve bulmuştur; muazzam bir yetkinlikle kullandığı dili de ona bu topraklar armağan etmiştir. Hayal gücünü ise, kabul edelim, kendi doğasının ötesinde evrensel bir kurtuluşa işaret eden komünist dünya görüşünden ve daha çok da Sovyetler Birliği’nde kurulmakta olan yeni yaşamdan almıştır.

Bu sonuncusu olmasaydı Nâzım Hikmet Türkiye gerçekliğine kafa tutmada bu kadar enerjik olabilir miydi, zor. O kadar “dış yardım” olsun!

Önemli olan şunu bilmektir: Eğer doğru noktadan tutulabilirse, ileri hamleleri tetikleyen her zaman boğucu ölçülere varan gerilik, gericiliktir. Sanatta böyledir, siyasette böyledir; bir siyasetçi ve sanatçı olarak Nâzım örneğinde böyledir.

Bütün dünyada yirminci yüzyılın kitle kalkışmaları içinde en özgün ve şaşırtıcı olduğunda birleşilen Haziran Direnişi’ni de böyle okumak gerekir. 2013’te “bu sizin ülkeniz mi” diye soruyorlardı, kibarca uyuşuk, boyun eğen bir toplumu hatırlatmak istercesine… Şimdi yine soranlar var “yaşananlar bir hayal miydi” diye…

Zorbalık, çirkinlik, kötülük, adaletsizlik yaşamı boğmaya devam ettiği sürece, zorbalık, çirkinlik, kötülük, adaletsizlik insanımızın karşısına en berbat, en sefil, en aşağılık temsilcilerini çıkarmaya devam ettiği sürece…

Bu memleket şaşırtmaya devam edecektir.


Cvp:
Yazan Cevap içeriği

boşluk

melnur
[Gelenek]
Forum Yöneticisi

Varsayılan Kullanıcı Resmi

Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 6.099
Şehir: İstanbul
Durum: Forumda Değil

E-Posta Gönder
Özel ileti Gönder

Cevap Tarihi: 06.06.2017- 07:34
Alıntı yaparak cevapla  


Nâzım Hikmet ve gençlik
Oğüz Oyan

Nazım Hikmet'i 54 yıl önce yitirdik. Nazım'ın ölümünden sonra iki askeri faşizm dönemi yaşandı, şimdi ise daha kalıcı, kapsamlı ve giderek sıradanlaşan bir sivil faşizm dönemine girilmiş durumda. Bu   nedenle bu yıl büyük şairi anmanın daha özel bir önemi olduğunu düşünüyorum.

Nazım'ın ölümünün 10. yılında, Haziran 1973'te, "Fransa Türk Öğrenci Birliği" (FTÖB) olarak Paris'te bir haftalık anma etkinlikleri düzenlemiştik. (Buna İngiltere Öğrenci Birliği'ni de ortak etmiştik, ama bu isimceydi). Bu etkinliklerde edebiyat dünyasının evrensel isimleri -ki bunların önemli bir bölümü Nazım'ın henüz hayatta olan edebiyatçı/şair dostlarıydı- katkılarını esirgemediler. Nazım üzerine yapılan tartışmalı toplantılara çoğu bizzat katıldı; bu anma haftasının kayıtları Fransa'nın çok önemli bir edebiyat dergisinin özel sayısında (EUROPE, Revue littéraire mensuelle, Kasım-Aralık 1974 sayısında) yer alırken anma ve değerlendirme bölümlerine ek katkılar da yapıldı.

http://haber.sol.org.tr/yazarlar/oguz-oyan/nazim-hikmet-ve-genclik-198877


Yeni Başlık  Cevap Yaz



Forum Ana Sayfası  »  Kültür-Sanat haberleri
 »  O hep 19 yaşında bir komünist...

Forum Ana Sayfası

 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.

Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Türkiye Komünist Partisi 94 yaşında denizcan 3 2238 11.09.2014- 08:41
Konu Klasör komünist parti mi, halkın türkiye komünist partisi mi yura 2 1591 05.11.2015- 13:14
Konu Klasör komünist ile enternasyonal komünist farkı nedir yura 32 6156 05.10.2018- 20:16
Konu Klasör TKP 96 yaşında melnur 0 634 10.09.2016- 11:46
Konu Klasör soL, 2 yaşında! umut 3 1901 01.10.2014- 17:02

Etiketler   hep,   yaşında,   bir,   komünist.


Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Türkiye Komünist Partisi 94 yaşında denizcan 3 2238 11.09.2014- 08:41
Konu Klasör komünist parti mi, halkın türkiye komünist partisi mi yura 2 1591 05.11.2015- 13:14
Konu Klasör komünist ile enternasyonal komünist farkı nedir yura 32 6156 05.10.2018- 20:16
Konu Klasör TKP 96 yaşında melnur 0 634 10.09.2016- 11:46
Konu Klasör soL, 2 yaşında! umut 3 1901 01.10.2014- 17:02

Etiketler   hep,   yaşında,   bir,   komünist.


Forum Yazılımı:   php Kolay Forum (phpKF)  ©  2007 - 2014   phpKF Ekibi



Forum Mobil RSS