Ana Sayfa  |  Yardım  |  Üyeler  |  Giriş  |  Kayıt
 
OTURUYORSAN KALK; AYAKTAYSAN YÜRÜ; YÜRÜYORSAN KOŞ!
Yurt ve dünya sorunlarına soldan bakan dostlar HOŞGELDİNİZ .Foruma etkin katılım yapabilmeniz için KAYIT olmalısınız.
Forum Ana Sayfası  »  Siyasi Gündem ve siyasi tartışmalar
 »  Cephe neresi?

Yeni Başlık  Cevap Yaz
Cephe neresi?           (gösterim sayısı: 164)
Yazan Konu içeriği

boşluk

melnur
[Gelenek]
Forum Yöneticisi

Varsayılan Kullanıcı Resmi

Kayıt Tarihi: 02.08.2013
İleti Sayısı: 6.015
Şehir: İstanbul
Durum: Forumda Değil

E-Posta Gönder
Özel ileti Gönder

Konu Tarihi: 17.02.2018- 17:06
Alıntı yaparak cevapla  


Cephe neresi? - Ender HELVACIOĞLU


Kürt sorunu PKK sorununa, çözüm de savaşçı yöntemlere indirgendiğinde aklıselim bir tartışma yapmanın olanağı kalmıyor. Kulaklar bu tür önerilere kapalı oluyor. Fakat biz yine de -şimdilik tarihe not düşmek düzeyinde de kalsa- bunu yapmak durumundayız. Çünkü temeldeki sorun bütün haşmetiyle ortada durmaktadır.

İlk olarak şunu saptamak zorundayız: Kürt sorununu iç dinamiklerini harekete geçirerek çözemeyen Türkiye, bu sorun ile uluslararası düzlemde uğraşmak zorunluluğu ile karşı karşıyadır.

''Türkiye'' derken ayrı ayrı hem Türk Devletini hem de Türkiye sosyalist hareketini kastediyorum. Çünkü sosyalistler de bu sorunun çözümüne ilişkin geçerli ve gerçekçi bir strateji oluşturamadılar.

Denebilir ki, emperyalistler ve özellikle ABD bu soruna müdahale etti ve günümüzdeki sonuca gelindi. Doğru, ama emperyalistlerin zaten işi bu. Burada anti-emperyalist (en azından Türkiyeci) olduğunu iddia eden odakların bu emperyalist müdahaleyi boşa çıkaracak bir strateji geliştiremediğinden söz ediyoruz. Yani amiyane sözlerle, emperyalistler işini yapmış ama biz pek yapamamışız ki, şu anda Kürt sorunu ABD’nin, AB’nin, Rusya’nın, İsrail’in oturduğu sofrada meze olmuş durumda.

Yapılamaz mıydı, becerilemez miydi? Bu soruya salt geçmişe dönerek yanıt aramanın fazla bir anlamı yok. Fakat tarihimizin en yoğun emperyalist müdahalesine Kurtuluş Savaşı ve Cumhuriyet devrimleri ile yanıt veren Mustafa Kemal ve arkadaşlarının bizzat vatan savaşı (evet, gerçek vatan savaşı!) sürecinde izledikleri Kürt politikasının incelenmesi anlamlı bir ders olabilir (bütün belgeler yayınlanmış durumda, isteyen inceleyebilir).

Bu coğrafyanın bir mecburiyeti var: Türk artı Kürt. Bu denkleme uyulmazsa işte bugünkü tablo ortaya çıkar. Kemalist kadrolar -en azından Kurtuluş Savaşı sürecinde- bu denklemi özenle pratiğe geçirdiler. Beceremeselerdi, Türklerin nasibine Sevr’in, Kürtlerin nasibine de sınırları cetvelle çizilmiş petrol şirketi niteliğindeki bir sömürgenin (Ortadoğu böyle sözde devletlerle dolu) düşeceği kesindi.

Son 35 yıla baktığımızda, sosyalistlerin eline iki kez bu denklemi devrimci tarzda hayata geçirebilme fırsatı geçti. Birincisi, 1990’ların başında, işçi sınıfının Bahar Eylemleri ve Büyük Zonguldak Madenci Yürüyüşü dönemiydi. İkincisi ise 2013 Haziran Direnişi süreciydi.

İki fırsat da değerlendirilemedi. Bizim zaaflarımızı ve basiretsizliklerimizi bir kenara yazalım; onları ayrıca tartışırız. Ama bu iki süreçte de Kürt hareketi liderliği (yani PKK) bu denklemin devrimci bir biçimde hayata geçirilmesinin önüne bilinçli olarak taş koydu.

Kısacası Türk devleti ilkel milliyetçi ve inkârcı yaklaşımıyla, PKK da emperyalistlerin güdümünü benimseyerek “Türk artı Kürt” denklemi yerine “Türk eksi Kürt” veya “Kürt eksi Türk” bölücü denkleminde karar kıldılar. Yani farklı kutuplardan aynı politikayı uyguladılar. Ve bugüne gelindi…

Artık iş işten geçti; bir dönem bitti. Dahası araya -oluk gibi akmaya devam eden- kan girdi! Artık Kürt sorunu -verili paradigma içinde- Ankara-Diyarbakır hattında çözülebilecek bir sorun olmaktan çıktı. Artık Washington’da, Moskova’da, Brüksel’de, Tel Aviv’de, hatta Pekin’de tartışılıyor.

Ne yapacak Türk devleti? Diyarbakır’la çözemediği sorunu, bir Washington’a bir Moskova’ya sırnaşarak mı çözecek? Kendi coğrafyasında eline yüzüne bulaştırdığı soruna Irak ve Suriye bataklıklarında mı çözüm arayacak? Olanağı yok ya, diyelim ki her şey dilediği gibi gitti; Afrin’den girdi Kandil’den çıktı… Kucağında kan revan içindeki bir Kürt sorunuyla baş başa kalacaktır. 12 Eylül’deki Diyarbakır Cezaevi’nden neyin doğduğunu bilenler, böyle bir durumda gelecekte nelerin doğabileceğini de hesap edebilirler. Emin olun, en iyi ihtimalle Sevr’dir bu çizginin sonu!

Ne yapacak PKK? Hangi emperyalist satranç oyuncusunun gambit hamlesinin malzemesi olacağına mı karar verecek? (Gambit: Satrançta pozisyon avantajı sağlamak için bir taşı karşılıksız feda etmek) PKK, 1990’ların başından itibaren Kürt sorununu, bölgeye yönelik emperyalist müdahalenin yaratacağı boşluklardan yararlanarak çözme yoluna girdi. Sorunu bölge halklarıyla değil emperyalistlerle işbirliği yaparak çözmekte karar kıldı. Bu çizgi Amerikan komutasına girmekle sonuçlandı.

Gerek Türk devletinin gerekse PKK’nın artık geri dönüşleri yoktur. Çünkü artık iplerin ucu kendi ellerinde değildir. Ve bedeller ödenmeye başlanmıştır.

***

Peki, ne yapacak Türkiye solcusu, sosyalisti?

Bir kere şunu saptayalım: AKP-MHP ortaklığı tarafından ele geçirilmiş devletin veya ABD komutasına girmiş PKK’nın stratejilerine şu veya bu oranda eklemlenerek bir solculuk yapılamaz. Solculuk yapıp yapmamak o kadar dert değil; halk lehine bir çözüm üretilemez. Bu çizgide ısrar edenler veya küçük hesapları yüzünden kendilerini bir türlü sıyıramayanlar artık ne solcudurlar ne de halkçı. Bitmiştir artık bu tür “solculuk”. Çünkü asılları savaş meydanındadır ve suretler komik kaçmaktadır.

Bugün yaşanan ve uzun süreceği de belli olan savaş ortamında, sosyalistler açısından, ne “savaşa evet”le ne de “savaşa hayır”la devrimci bir strateji üretilebilir. Çünkü savaş bizim irademizin dışında; hatta savaşanların da iradelerinin dışında. Dolayısıyla evet ya da hayır demenin fazla bir anlamı yok. Tek bir anlamı olabilir: Taraflardan birine kefil olmuş olursunuz ve onunla aynı kaderi paylaşırsınız. Tabii o kader emperyalistlerin biçtiği bir kader olacak.

Tek bir strateji izlenebilir: Dayatılan koşulları (verili paradigmayı) kökten reddiye ve yeniden “Samsun’a çıkma”nın -günümüze özgü- koşullarını oluşturmaya çalışma. Çünkü belli ki bu savaşın sonucu ne olursa olsun (veya hangi yöne giderse gitsin) böyle bir ihtiyaç doğacak.

Türkiye büyük bir coğrafyadır. Ve öyle gözüküyor ki, asıl savaş, bugün cephe gibi görünen yerde değil, bugün cephe gerisi gibi görünen yerde yaşanacaktır.

Diyebilirler ki, cephede olmayan cephe gerisinde olabilir mi? Biz de deriz ki, cephe neresi? Neden birileri adına ezeceğimiz veya ezileceğimiz yeri cephe kabul edelim ki?


Yeni Başlık  Cevap Yaz



Forum Ana Sayfası  »  Siyasi Gündem ve siyasi tartışmalar
 »  Cephe neresi?

Forum Ana Sayfası

 Bu konuyu 1 kişi görüntülüyor:  1 Misafir, 0 Üye
 Bu konuyu görüntüleyen üye yok.

Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Sol Cephe güçleniyor umut 0 1210 27.12.2013- 14:04
Konu Klasör Sol Cephe Beyoğlu'nda umut 0 1267 03.02.2014- 00:38
Konu Klasör Sol Cephe'ye dair umut 1 1560 22.12.2013- 09:09
Konu Klasör Sol Cephe'den ilk açıklama: ilkay 3 2117 20.12.2013- 11:12
Konu Klasör Sol Cephe nedir? umut 0 1086 21.05.2014- 08:58

Etiketler   Cephe,   neresi


Benzer konular
Başlık Yazan Cevap Gösterim Son ileti
Konu Klasör Sol Cephe güçleniyor umut 0 1210 27.12.2013- 14:04
Konu Klasör Sol Cephe Beyoğlu'nda umut 0 1267 03.02.2014- 00:38
Konu Klasör Sol Cephe'ye dair umut 1 1560 22.12.2013- 09:09
Konu Klasör Sol Cephe'den ilk açıklama: ilkay 3 2117 20.12.2013- 11:12
Konu Klasör Sol Cephe nedir? umut 0 1086 21.05.2014- 08:58

Etiketler   Cephe,   neresi


Forum Yazılımı:   php Kolay Forum (phpKF)  ©  2007 - 2014   phpKF Ekibi



Forum Mobil RSS